Ο Νίκος Δήμου αναλύει τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών

Στο ιστολόγιο του Νίκου Δήμου διαβάζουμε:

Με την μέθοδο του Ροΐδη

"Το 1875 ο Εμμανουήλ Ροΐδης εξέδιδε  την διάσημη σατιρική εφημερίδα «Ασμοδαίος». Σε αυτή έγραφε σχόλια και καυστικές «σκνίπες» με διάφορα ψευδώνυμα. Ένα από αυτά ήταν «Σωφρόνιος Βατοπεδινός», καλόγηρος.

Προφητικό;

Σε μία «σκνίπα» αναλύει την σύσταση των χρημάτων που απεκόμιζαν σκανδαλωδώς οι τότε διαπλεκόμενοι κεφαλαιοκράτες (που έφαγαν και την δική του περιουσία «δια παγίδος τινός της εφευρέσεώς των, καλουμένης Μετοχής»).

Αναλύοντας λοιπόν τις λίρες τους, λέει ότι απαρτίζονταν «εκ των ακολούθων στοιχείων: Δάκρυον ορφανού 2%, Στεναγμοί χήρας 1%, Πείνα συνταξιούχου 1%, Εύνοια Τούρκου 3%, Ελαστικότης Κώδικος 5%, Νωθρότης Εισαγγελέως 3%, Ευήθεια μετόχου 85%».

Παρακαλώ να προσέξετε πως τα μεγαλύτερα ποσοστά – μετά την αφέλεια του μετόχου – παίρνουν η ελαστικότητα του νόμου και η νωθρότητα του εισαγγελέως. Τα ίδια τα σημερινά πριν από 134 χρόνια…

Αναλύοντας με την ίδια μέθοδο την αρνητική ψήφο προς όλα τα κόμματα (αποχή 50%!) και ιδιαίτερα προς την Νέα Δημοκρατία, θα έλεγα ότι η σύνθεσή της είναι:

-        Εφραίμ & Αρσένιος: 5%,

-        «Κομιστής» & Ζαχόπουλος: 5%,

-        Κουμπάροι: 5%,

-        Ομόλογα: 5%,

-        Υποκλοπές: 5%,

-        Χριστοφοράκος & Καραβέλας: 5%

-        Τσουκάτος: 5%

-        Κουκουλοφόροι και τρομοκράτες: 5%

-        Γραφειοκράτες που αργούν (ΥΠΕΞ): 5%,

-        Γραφειοκράτες που βιάζονται (Βατοπέδι): 5%,

-        Ευθύνες υπουργών: (Ρουσσόπουλος, Βουλγαράκης, Μαγγίνας, Παυλίδης,   κλπ.) 50%.

 

Η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη και ο κύριος Κωνσταντίνος Καραμανλής ουδεμία φέρουν ευθύνη, αφού ανέλαβαν την πολιτική τοιαύτη – καθότι, ως γνωστόν, η πολιτική ευθύνη είναι τελικά το ανώτατο στάδιο της ανευθυνότητας.

 

Τελικά δεν κέρδισε το ΠΑΣΟΚ – έχασε η ΝΔ. Όσο για την Ευρώπη, αυτή έμεινε στα αζήτητα. Μόνο το ΚΚΕ έχει μία συνεπή Ευρωπαϊκή πολιτική. Είναι εναντίον. Αλλά μήπως όλοι οι άλλοι (που την ξέχασαν) είναι υπέρ;"

Για την "ευήθεια" του εκλογικού σώματος δεν υπολόγισε ποσοστό ο αγαπητός Νίκος Δήμου. Εκτιμώ απεριόριστα και την προσωπικότητα και το έργο του, αλλά θεωρώ ότι σημαντικό μερίδιο -τόσο για τα τωρινά εκλογικά αποτελέσματα (της οιονεί συμμετοχής στα κοινά ή της οιονεί αντίστασης) όσο και για παλαιότερα- έχει και η συγκεκριμένη παράμετρος. Αλλιώτικα δεν θα εξοβελίζονταν από την πολιτική σκηνή (κεντρική, κομματική, αυτοδιοικητική κλπ) όσοι δεν ακολουθούν την πεπατημένη χαϊδεύοντας τα κατώτερα ένστικτα των ψηφοφόρων, για να εξασφαλίσουν στη συνέχεια την αποδοχή τους και την ψήφο τους, ενώ ο τόπος βουλιάζει στην απαιδευσία και τα σκουπίδια (κυριολεκτικώς και μεταφορικώς).    

Ελένη, Γιάννη Ρίτσου

...Α, ναι, πόσες ανόητες μάχες, ηρωισμοί, φιλοδοξίες, υπεροψίες,

θυσίες και ήττες και ήττες, κι άλλες μάχες, για πράγματα που κιόλας

είταν από άλλους αποφασισμένα, όταν λείπαμε εμείς. Και οι άνθρωποι,

αθώοι,

να χώνουν τις φουρκέτες των μαλλιών μες στα μάτια τους, να χτυπούν

το κεφάλι

στον πανύψηλο τοίχο, γνωρίζοντας βέβαια πως ο τοίχος δεν πέφτει

ούτε ραγίζει καν, να δουν τουλάχιστον μες από μια χαραμάδα

λίγο γαλάζιο ασκίαστο απ' το χρόνο και τη σκιά τους. Ωστόσο -ποιος

ξέρει-

ίσως εκεί που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει

η ανθρώπινη ιστορία, που λέμε, κ' η ομορφιά του ανθρώπου... 

σφυγμομετρήσεις και exit polls

"Οι σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης είναι το αποφασιστικό όργανο της εικονολογικής εξουσίας που ζει σε τέλεια αρμονία με το λαό. Η εικονολογία βομβαρδίζει τους ανθρώπους με ερωτήσεις: πώς πάει η οικονομία; υπάρχει ρατσισμός; είναι ο ρατσισμός καλό ή κακό πράγμα; ποιος είναι ο μεγαλύτερος συγγραφέας όλων των εποχών; ... καθώς η πραγματικότητα είναι μία ήπειρος που λίγοι την επισκέπτονται και που, δικαίως άλλωστε, δεν αρέσει καθόλου, η σφυγμομέτρηση έχει γίνει ένα είδος υπέρτατης πραγματικότητας. Ή για να το πούμε διαφορετικά, έχει γίνει η αλήθεια. Η σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης είναι ένα κοινοβούλιο που συνεδριάζει διαρκώς, που αποστολή του είναι να παράγει την αλήθεια, να πούμε μάλιστα, την πιο δημοκρατική αλήθεια που γνωρίσαμε ποτέ. Καθώς ποτέ δεν πρόκειται να βρεθεί σε αντίφαση με το κοινοβούλιο της αλήθειας, η εξουσία των εικονολόγων θα ζει πάντοτε μέσα στο αληθινό, κι ακόμα κι αν γνωρίζω ότι κάθε ανθρώπινο πράγμα πεθαίνει, δεν θα μπορούσα να φανταστώ ποια δύναμη θα μπορούσε να συντρίψει την εξουσία αυτή.

Με την ευκαιρία της σχέσης ιδεολογίας και εικονολογίας, προσθέτω ακόμα τούτο: οι ιδεολογίες ήταν σαν ρόδες τεράστιες, που γύριζαν πάνω σε ράγες και εξαπέλυαν πολέμους, επαναστάσεςι, αναθεωρήσεις. Οι εικονολογικές ρόδες γυρίζουν επίσης, αλλά η τροχιά τους δεν έχει καμιά επίδραση στην Ιστορία. Οι ιδεολογίες έκαναν τους πολέμους τους και η καθεμία ήταν ικανή να επενδύσει με τη σκέψη της ολόκληρη εποχή. Η εικονολογία οργανώνει μόνη της την ειρηνική αλληλοδιαδοχή των συστημάτων της στο χαρούμενο ρυθμό των εποχών. ... Οι ιδεολογίες ανήκαν στην Ιστορία, το βασίλειο της εικονολογίας αρχίζει εκεί όπου τελειώνει η Ιστορία. "

Το ελαφρά διασκευασμένο απόσπασμα από την αγαπημένη μου Αθανασία του Κούντερα είναι αφιερωμένο σε όσους θα πάνε να ψηφίσουν, υπακούοντας στις αρχές και στις ανάγκες της δικής τους πραγματικότητας και όχι εκείνης των εικονολόγων και σε όσους την ώρα των ατέρμονων και ανούσιων αναλύσεων θα δούνε μια ταινία, θα πάνε μια βόλτα, θα ακούσουν μουσική, θα ερωτευθούν, θα συζητήσουν με βάση τη δική τους αντζέντα...

Το ΗΣΑΠ της νέας εποχής

Έχω την ευτυχία, ταξιδεύοντας καθημερινά με τον ανακαινιζόμενο ΗΣΑΠ από Πειραιά μέχρι Μοναστηράκι (για να πάρω στη συνέχεια το επίσης ανακαινιζόμενο ΜΕΤΡΟ), να βιώνω βήμα προς βήμα τα έργα εκσυγχρονισμού του.  

Όντας νεαρής ηλικίας, δεν είχα προλάβει να συνειδητοποιήσω ότι το υπάρχον σιδηροδρομικό δίκτυο είναι ηλικίας 140 ετών, άρα οφείλει να εκσυγχρονισθεί για να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της μετανεοτερικής επιβατικής κίνησης.

Με αυτά τα αισθήματα ενοχής αναμένω κάθε πρωί στον σταθμό του Πειραιά τους συρμούς να γεμίσουν, για να είμαστε πολλοί οι αυτόπτες μάρτυρες της καθημερινής προόδου των εργασιών.

Άλλωστε, η προβλεπόμενη καθυστέρηση των δρομολογίων εξασφαλίζει τη λεπτομερή καταγραφή (στη μνήμη ή και σε ημερολόγια) των έργων εκσυγχρονισμού, εκτός του ότι επιτρέπει την ενδελεχή ανάγνωση των free εντύπων, τα οποία άλλωστε γι’ αυτόν τον σκοπό  συνεχώς πολλαπλασιάζονται σε μέγεθος και σε πλήθος. Έτσι ο ενημερωμένος –περί τα εθνικά και διεθνή θέματα- διασχίζει την «μακαρία οδό», ενώ η παρατεταμένη παραμονή σε ορισμένους σταθμούς (ιδιαίτερα στην Καλλιθέα, τον Ταύρο και κυρίως στα Πετράλωνα) επιτρέπει στους αγουροξυπνημένους, και για τούτο αργοπορημένους, επιβάτες να προλάβουν το τραίνο και να φτάσουν στη δουλεία τους με απολύτως αιτιολογημένη την αργοπορία τους (άλλωστε τα μεγάφωνα κάθε σταθμού φροντίζουν να το επαναλαμβάνουν αδιαλείπτως, αφού η επανάληψη λέγεται πως είναι η αρχή της μαθήσεως).

Το ταξίδι του πηγαιμού όμως δεν συγκρίνεται με τίποτα με το μεγαλείο της επιστροφής, εφόσον η θερμοκρασία έχει πλέον … ανεβεί. Οι ασφυκτικά γεμάτοι συρμοί πιθανόν να μην επιτρέπουν την επιβίβαση των περισσότερων από τους αναμένοντες στον σταθμό "Μοναστηράκι", διασφαλίζουν όμως τη δυνατότητά τους να επισκεφτούν τα όμορα σουβλατζίδικα, για να κορέσουν την πείνα τους και να χαλαρώσουν από τους εντατικούς ρυθμούς της εργασίας και χαράς. Μόνη οδυνηρή νότα είναι η θέαση των εργαζομένων στις νέες ράγες του ΗΣΑΠ, οι οποίοι αναγκάζονται να … εποπτεύουν άλλους (κατά το ειωθός λιγότερους) εργαζόμενους κάτω από το λιοπύρι ή τη βροχή. Ευτυχώς όμως που η νεοελληνική κοινωνία και, κατ’ επέκταση, οι πολιτικοί ενδιαφέρονται για τον ιδρώτα του εργαζόμενου, άρα οι χειρώνακτες οφείλουν να είναι όσο το δυνατόν λιγότεροι.

Παρηγορούμαι όμως με τη είδηση που διάβασα πρόσφατα -σε ένα από τα free έντυπα- ότι τον Φεβρουάριο του 2010 αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί τα έργα εκσυγχρονισμού στη γραμμή από τον Πειραιά έως την Κηφισιά, αν και στο μεταξύ θα τεθούν εκτός λειτουργίας και οι σταθμοί "Αγιος Ελευθέριος" και "Κάτω Πατήσια". Δυστυχώς όμως δεν μπόρεσα να κατανοήσω (λόγω προφανώς μειωμένης νοημοσύνης) την περιγραφή των έργων, μιας και γινόταν λόγος για «την εξυγίανση της υποδομής και επιδομής της σιδηροδρομικής γραμμής με εφαρμογή Σταθερής Επιδομής σε μήκος 15,5 χλμ. διπλής γραμμής και εφαρμογή σκυρογραμμής με προεντεταμένους στρωτήρες στο υπόλοιπο τμήμα». Εκείνο που κατάλαβα όμως, και γι’ αυτό το παραθέτω στο ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο, είναι ότι το συνολικό κόστος των έργων είναι 109,7 εκατ. Ευρώ, αλλά η ολοκλήρωσή τους θα επιτρέψει «την αύξηση της ταχύτητας των συρμών από 70 σε 80 χλμ/ώρα και τον περιορισμό του θορύβου και της ταλάντευσής τους περίπου στο 50%». Κατενόησα ακόμα ότι το συγκεκριμένο ποσόν δεν πρέπει τελικά να το κλαίμε, επειδή μαζί με τη μείωση του θορύβου και των δονήσεων θα μειωθούν και τα λειτουργικά έξοδα της εταιρείας, «λόγω χαμηλότερου κόστους συντήρησης και αύξηση της μέσης ημερήσιας μεταφορικής ικανότητας».

Κλείνοντας θα ήθελα να παρακαλέσω τη διοίκηση του ΗΣΑΠ να συμβάλει στην προβολή του συντελούμενης εποποιίας, συμπεριλαμβάνοντας στην ιστοσελίδα της, εκτός από την ιστορία του τρένου και την παρουσίασή του στον ελληνικό κινηματογράφο, την περιγραφή των έργων και το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης κάθε φάσης του, ώστε κάθε αδαής, εμού συμπεριλαμβανομένης, να είναι σε θέση να κατανοήσει τον οργασμό των εργασιών αλλά και να συγκρίνει την ελληνική εκδοχή με όσα αντίστοιχα έργα αναλαμβάνουν οι …κουτόφραγκοι.

Το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και με τη διανομή φυλλαδίων στους σταθμούς, μιας και η παρατεταμένη παραμονή σε αυτούς (εντός ή εκτός συρμών), διασφαλίζει τη χρήση τους ως πηγές πληροφόρησης αλλά και ως βεντάγιες. 

Η "επιχείρηση" των Πανελλαδικών

Στο άρθρο του Α. ΛΑΚΑΣΑ στην Καθημερινή (17-05-09) με τίτλο «Υπερπαραγωγή» οι πανελλαδικές" διαβάζουμε:

- Συνολικά για τις εξετάσεις θα εργαστούν περίπου 30.000 άτομα (διοικητικοί υπάλληλοι, επιτηρητές, βαθμολογητές).

- Θα συγκροτηθούν τρεις επιτροπές επιλογής θεμάτων (για τις εξετάσεις των Ημερήσιων Γενικών Λυκείων, των ΕΠΑΛ-ΤΕΕ και των Εσπερινών Γενικών Λυκείων).

- Θα λειτουργήσουν 1.474 εξεταστικά κέντρα σε όλη τη χώρα (1.250 για τις εξετάσεις των Γενικών Λυκείων, 114 για εκείνες των ΕΠΑΛ και 110 για τα ΤΕΕ).

- Τα γραπτά θα βαθμολογηθούν σε 35 βαθμολογικά κέντρα.

- Ούτε λίγο ούτε πολύ θα χρειαστούν, ενδεικτικά, πάνω από 1.300.000 τετράδια, τα οποία θα δοθούν για τις εξετάσεις, περί τα 5.100.000 αυτοκόλλητες ετικέτες και περίπου 250.000 μηχανογραφικά δελτία ενιαίου λυκείου, 70.000 φάκελοι για αρχειοθέτηση και 1.500 βιβλία χρέωσης γραπτών δοκιμίων, όπως υπολογίζει η αρμόδια Διεύθυνση Οργάνωσης και Διεξαγωγής Εξετάσεων.

- Βαθμολογητές, επιτηρητές και γραφική ύλη ανεβάζουν τον λογαριασμό των πανελλαδικών εξετάσεων πάνω από τα 20 εκατ. ευρώ.

Με αυτά τα δεδομένα:

α) ποια άλλη επιχείρηση μπορεί να παραγάγει (...και όχι να παράξει, όπως κατ' εξακολούθηση, τάχα επί το λογιότερον, επαναλαμβάνεται) τέτοιο έργο σε τέτοια τιμή;

β) τι θα απογίνει η επιχείρηση (ποιος θα την αναλάβει και με ποιο κόστος), αν διαφοροποιηθεί ο τρόπος πρόσβασης ... στην καθυστέρηση της ανεργίας;

γ) μήπως θα ήταν δημοκρατικότερο και τελικά οικονομικότερο οι υποψήφιοι να εισάγονται με ... κλήρωση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση;