Στο άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη "Η χρόνια ασθένεια της υγείας" (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_30/03/2011_437399) παρατίθενται στοιχεία για την δημόσια υγεία που έφερε στο φως ο καθηγητής του LSE, κ. Ηλίας Μόσιαλος.
- «Η Ελλάδα είναι η έκτη χώρα παγκοσμίως σε επίπεδο δαπανών Υγείας ως ποσοστού του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (πάνω από 10%), αλλά η δεύτερη χειρότερη παγκοσμίως (μετά τις ΗΠΑ) σε ό, τι αφορά την πρόσβαση των πολιτών».
- «Υπάρχει υπερπληθώρα ιατρικού προσωπικού: Εχουμε 21.000 γιατρούς στα δημόσια νοσοκομεία για 35.000 κλίνες». Δηλαδή έχουμε ένα γιατρό για κάθε 1,5 κλίνη.
- «Από το 2000 έως το 2009, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη, στα τέσσερα μεγάλα Ταμεία (ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ, ΟΠΑΔ), αυξήθηκε από 930 εκατομμύρια στα 4,5 δισ. ευρώ (αύξηση κατά 380%)». Μόνον «οι δαπάνες περίθαλψης των ασφαλισμένων του Δημοσίου (ΟΠΑΔ), την περίοδο 2004-2008 υπερδιπλασιάστηκαν, με αποτέλεσμα σήμερα να υπερβαίνουν το ποσό των 1,75 δισ. ευρώ».
Άλλη μια κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος, άλλο ένα βαρέλι χωρίς πάτο.
Φαίνεται πως τα γεγονότα διαψεύδουν τη λαϊκίστικη αντίληψη ότι για όλα φταίει η ελλιπής χρηματοδότηση.
Σύμφωνοι, η χρηματοδότηση μπορεί να υπολείπεται των επιθυμιών ή και των αναγκών μας, ωστόσο κάποτε θα πρέπει να γίνει συνείδηση όλων μας ότι και τα λίγα χρήματα μπορούν να "πιάσουν τόπο", όπως θα έλεγε ένας καλός νοικοκύρης, αν κατανεμηθούν σωστά και ελεγχθεί η αξιοποίησή τους.
Αλλά πού τέτοιες διαδικασίες!
Η αξιολόγηση και η λογοδοσία θεωρούνται εγκλήματα καθοσιώσεως!
Για όλα φταίει το ΣΥΣΤΗΜΑ, καπιταλιστικό, κερδοσκοπικό, ανάλγητο, παγκοσμιοποιημένο κ.λπ., το οποίο παλεύουν να ανατρέψουν οι διαρκώς αγωνιζόμενες και εν επαναστατική εγρηγόρσει τελούσες συνδικαλιστικές ηγεσίες, μαζί με τους δημοσιογράφους (τηλεοπτικούς αστέρες) που επιμένουν να πιθηκίζουν τους αγωνιζόμενους για τα συμφέροντα των εργαζομένων και κυρίως για το δημόσιο συμφέρον και για το μέλλον του τόπου/
